Οι παραγωγοί του Music Society web radiON συγκέντρωσαν τις νέες κυκλοφορίες που έφτασαν στα αυτιά τους μέα στον Απρίλιο και σας τις παρουσιάζουν μαζί με τους λόγους που τους έκαναν εντύπωση. Διαβάστε τι έγραψαν για καθέ μία από αυτές και αγαπήστε τις (ή απορρίψτε τις) κι εσείς μαζί τους.
Brown Horse – Total Dive
Loose
(alt-country / folk rock)
Οι Brown Horse φαίνεται πως έβαλαν σκοπό να γίνουν η μπάντα της χρονιάς και μάλιστα σε ένα είδος που δεν διαθέτει φανατικούς ακροατές, ειδικά σε αυτή τη γωνιά της Γης! Από το πουθενά, ένα alt-country άλμπουμ αριστούργημα από την αρχή μέχρι το τέλος του, με ένα ξεκίνημα που θα σιγοτραγουδιέται όλο το καλοκαίρι (λέγε με Sorrow Reigns). Η μπάντα από το Norwich μας μετέφερε με έναν απόλυτα δυναμικό και εκφραστικό τρόπο στον μουσικό της κόσμο, ανεβάζοντας τον πήχη των προσδοκιών για τις επόμενες δουλειές τους.
ToSofoPaidi (blanketed by static)
Squarepusher – Kammerkonzert
Warp Records
(electronic jazz)
Πέρασαν 30 χρόνια από το άλμπουμ σταθμό της ηλεκτρονικής μουσικής Feed Me Weird Things του Βρετανού Squarepusher. Ένα άλμπουμ, το πρώτο του, που τάραξε τα νερά της ηλεκτρονικής δισκογραφίας, ένα άλμπουμ που συνδύασε με μοναδικό τρόπο το drum ‘n bass, την acid techno και το experimental με την jazz. Φέτος, ο Thomas Russell Jenkinson, ο Squarepusher δηλαδή, κυκλοφόρησε το Kammerkonzert, ένα άλμπουμ πολύ περισσότερο jazz, πολύ περισσότερο ορχηστρικό από κάθε άλλη προηγούμενη δουλειά του, με πιάνο και βιολιά σε πρώτο πλάνο και ατμοσφαιρικά τέμπο στα περισσότερα κομμάτια. Μια ακόμα ιδιαίτερη δουλειά του Βρετανού καλλιτέχνη που μας εκπλήσει κάθε φορά με τις παραγωγές του.
Sotrek (HUMBA!onair)
Daniel Carter / Sabir Mateen / William Parker / Lou Grassi – Keeping It in Context
NoBusiness Records
(free jazz)
Η Λιθουανική NoBusiness (με την υπαρκτή βοήθεια κρατικών επιχορηγήσεων…) συνεχίζει να σκάβει βαθιά στην ιστορία της τζαζ. Εδώ, μέσα δεκαετίας του ’90 όταν η Ν.Υ. βρισκόταν στο μεταίχμιο -εποχή Τζουλιάνι γαρ- της μετάβασης από μια αληθινή, αρκετά επικίνδυνη πόλη στην gentrified αθλιοτητα του σήμερα, το άνωθεν κουαρτέτο ανήκε στο, ακόμη υπαρκτό, underground της τζαζ σκηνής της πόλης. Κάτι μεταξύ post-bop και fire music.
Ο Τρωγλοδύτης του Ήχου (Τρωγλοδύτης του Ήχου)
Marion Brown – Live in Europe 1968 & 1972
NoBusiness Records
(free jazz)
Ξανά από το Λιθουανικό Label NoBusiness Records. O Marion Brown, ένας σχετικά unsung hero της free jazz, υπήρξε από τους πρώτους που απορρόφησε τους τρικυμιώδεις κραδασμούς της εποχής, μετατρέποντας τους σε μια συνολικά μαύρη μουσική -όχι μόνο τζαζ (Τσέκαρε τα Afternoon of a Georgia Faun και Geechee Recollections). Έδω, σε άλλη μία ανέκδοτη ως τώρα ηχογράφηση, αναμειγνύει αμερικάνικο και ευρωπαικό φρέσκο αίμα της τότε free jazz πρωτοπορίας. Σούπερ.
Ο Τρωγλοδύτης του Ήχου (Τρωγλοδύτης του Ήχου)