Η μουσική είναι ένας από τους εύκολους τρόπους να γυρνάμε πίσω το χρόνο. Έτσι και εμείς πατήσαμε το κουμπί και βρεθήκαμε δεκαέξι χρόνια πίσω τότε που γεννήθηκε αυτό εδώ το ραδιόφωνο. Τα κομμάτια που επιλέξαμε, με αφορμή τα 16α γενέθλια του Music Society, κυκλοφόρησαν το 2010 τότε που το Music Society έκανε τα πρώτα του ραδιοφωνικά βήματα. Χρόνια πολλά Music Society!
Εύη – Pop the posers
Arcade Fire – Month of May
Το 2010 ξεκινούσε μ’ ένα σύννεφο μαύρου καπνού από την ηφαιστειακή έκρηξη στην Ισλανδία να αιωρείται πάνω από την Ευρώπη και έκλεινε με την Αραβική Άνοιξη να ξεσπάει στην Τυνησία. Κάπου εκεί, ανάμεσα στα σκοτάδια της κρίσης που ξεμύτιζε και της ελπίδας, γεννήθηκε ο Music Society. Kαι εκείνη τη χρονιά οι Arcade Fire κυκλοφόρησαν το Suburbs, «Start again in the month of May, Come on and blow the wires away”!
Νίκος Κασαπάκης – Perfect Disaster
The Fall – O.F.Y.C. Showcase
Δεν είναι απο τα καλύτερα τους κατά τη γνώμη μου αλλά το συγκεκριμένο τραγούδι που ανοίγει το άλμπουμ είναι ένας fall δυναμίτης!
Duke Zappa – Famous Last Words
To 2010 το φαινόμενο Budos Band έχει ήδη αρχίσει να γίνεται γνωστό. Είναι ήδη πολύ εμφανές το προς τα που θα αρχισουν να κινούνται μουσικά, με το πνεύμα του Fela Kuti στο πηδάλιο, αλλά τον doom αέρα των Black Sabbath στα κατάρτια. Ο ήχος του Black Venom, είναι ο ήχος ενός ψυχεδελικού afrojazz ταξιδιού, που βρίσκεται ακόμη στο ξεκινημα του
Budos Band – Black Venom
ToSofoPaidi – blanketed by static
65daysofstatic – Dance Dance Dance
Τα γενέθλια του Music Society πάντα κορυφώνονται με ένα πάρτυ και στα πάρτυ πάμε κατ’ αρχάς για να χορέψουμε. Αναζητώντας επιλογές για …κούνημα από την γενέθλια χρονιά του σταθμού, η επιλογή πήγε εύκολα στους 65daysofstatic που, λίγες ημέρες μόλις μετά την γέννηση του σταθμού, κυκλοφορούσαν το πιο ηλεκτρονικό, έως τότε, άλμπουμ τους (ή έστω εκείνο με τις λιγότερες post-rock επιρροές), με τίτλο We Were Exploding Anyway. Μέσα από το συγκεκριμένο, το Dance Dance Dance δίνει το έναυσμα για χορό στο πάρτυ του MS στο modluv.
Μάκης Διόγος – Μπάλα που κυλάει χόρτο δεν μαζεύει
DEVO – Human Rocket
Οι Devo είναι από τα πιο ριζοσπαστικά γκρουπ του Αμερικάνικου New Wave. Με ένα μοναδικό τρόπο ανακατεύουν punk, rock n roll, ηλεκτρονικούς ήχους, ακόμα και disco ρυθμούς. Τον Ιούνιο του 2010 οι Devo κυκλοφόρησαν το ένατο LP τους το Something for Everybody (ήταν το πρώτο τους άλμπουμ μετά από δύο δεκαετίες, από το Smooth Noodle Maps του 1990). Το άλμπουμ είναι το τελευταίο άλμπουμ των Devo στο οποίο συμμετέχει ο Bob Casale, ο οποίος πέθανε τον Φεβρουάριο του 2014, και επίσης το πρώτο άλμπουμ με τον ντράμερ Josh Freese. Το Human Rocket είναι από τα ωραιότερα κομμάτια του άλμπουμ.
SoTrek – HUMBA!onair
LCD Soundsystem – Pow Pow
Δεν είναι εύκολο να διαλέξεις κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι από αυτήν την δισκάρα των LCD Soundsystem που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2010. Θα ήταν ο τελευταίος δίσκος του κυρίου Murphy και της παρέας του, αλλά τελικά έβγαλαν ακόμη έναν δίσκο εφτά χρόνια μετά. Διαλέγω με δυσκολία, το ξαναγράφω, το Pow Pow γιατί έχει άρρωστο μπάσο. Θα το ακούσουμε άραγε στο πάρτυ του Σταθμού;;;;; .
ΠιΖήτα – HUMBA!onair
Flying Lotus – Do The Astral Plane
Η βικιπαίδια μας ενημερώνει πως στις 3 Μάη 2010 (γενέθλια ημέρα του ΜS) κυκλοφόρησε το Cosmogramma του Flying Lotus! Αχά!!! Δηλαδή, 16 έτη μετά βρέθηκε ένας άνθρωπος, ψιλοκαμένος με τις ημερομηνίες και τις πληροφορίες γύρω από αυτές – λόγω αθλητικών – να εντοπίσει αυτήν την πληροφορία. Χμμμ… Το Astral Plane είναι το καλύτερο, ίσως και το πιο αζόριστο, κομμάτι ενός ιστορικού δίσκου. Εις υγείαν!
Κύριος Ντάντης – Underground Railroad
Mulatu Astatke – Green Africa
Μετά την εξαιρετική συνεργασία του με τη Λονδρέζικη μπάντα των Heliocentrics, ο «πατερούλης» της Ethio Jazz Mulatu Astatke θα κάνει το επόμενο βήμα. Έτσι το 2010 ηχογραφεί το εξίσου καλό αλλά παραγνωρισμένο άλμπουμ Mulatu Steps Ahead και μας ταξιδεύει στην πράσινη Αφρική!
Σπύρος Καλετσάνος – Noir
Gil Scott-Heron – Me And The Devil
Είμαι νέος εδώ (I’m New Here) δήλωσε στα 61 του εκείνη η παλιά καραβάνα, που πέρασε από τις soul/funk καλένδες, πλεύρισε την hip-hop κουλτούρα ως ένας εκ των πιονέρων της και έπειτα χάθηκε στον κυκεώνα των 80s, των ναρκωτικών, της φυλακής. Τελικά κατάφερε να ξαναγεννηθεί δις, μία στα 90s (με τη δισκάρα Spirits) και έπειτα από το πουθενά τον Φλεβάρη του 2010 έσκασε ένα καινούργιο του album, 16 χρόνια μετά. Έπεσε ακριβώς στις προεργασίες του Music Society (συναντήσεις, συνελεύσεις, συζητήσεις και όνειρα) και γω με το εισητήριο της επικείμενης συναυλίας του στο Gagarin (Μάη του 2010), φλεγόμουν από προσμονή. Τελικά ακυρώθηκε το live και ένα χρόνο αργότερα ο διάβολος τον πήρε και τον πήγε στα λημέρια του Robert Johnson. Εκείνος χαμογέλασε και του είπε, καλά ρε αθεόφοβε τι έκανες στο τραγούδι μου ? Τσιγαράκι ? Φυσικά είπε εκείνος και ψιθύρισε “I am death!” cried the vulture, “for the people of the light”. Υποσχέσου μου μια μάχη, για την ψυχή σου και τη δική μου. Gil Scott Heron καλως ήλθες, είσαι νέος εδώ!
Νίκος Ταλεμόπουλος – Άγρυπνοι στην Αθήνα
Swans – Little Mouth
Το 2010 όταν γεννιόταν το society, εγώ μάθαινα τους Swans. To “My Father Will Guide Me Up a Rope to the Sky” ήταν ένας εκπληκτικός δίσκος που με έκανε να ψάξω όλη την προηγούμενη δισκογραφία τους. Ο δίσκος κλείνει με το Little Mouth που είναι ίσως το καλύτερο τραγούδι του.
Ματούλα Πίκουλα – Hanging in the wire
Laura Marling – Alpha Shallows
Ένα τραγούδι του 2010 με πάθος, όπως ο Music Society οταν γεννήθηκε. Ξεκινά ήπια, αλλά η έντονη ακουστική κιθάρα και η φωνή της Laura Marling εντείνουν την ένταση και πραγματικά το κομμάτι γίνεται δραματικό, σε σημείο σχεδόν θρησκευτικού ζήλου. Τότε κατάλαβα πόσο χαρισματική είναι η καλλιτέχνιδα!
geosonic – Night Stroll
Bad Movies – Το γράμμα
Το 2010 κυκλοφόρησε μια συλλογή με τίτλο Salonica Rock City και με συμμετέχοντες τους Χατ Τρικ, τους Bad Movies και τους Ντελίριο . Αγαπημένες μπάντες και οι τρεις, αλλά μια ιδιαίτερη αδυναμία στους Bad Movies υπάρχει όπως και να το κάνουμε. Το γράμμα κυκλοφόρησε και σε 7″ αργότερα, αλλά πρώτη φορά το συναντάμε σε αυτή την συλλογή. Punk Rock ενέργεια με στίχους που μάλλον όλοι έχουμε σκεφτεί και συνδυάσει με κάποια ερωτική απογοήτευση.
Κορίνα – Pop the posers
The National – Anyone’s Ghost
Το 2010 οι National κυκλοφορούν το 5ο τους άλμπουμ High Violet και γίνονται πλέον γνωστοί στο ευρύ κοινό, κυρίως μέσα απο το single Bloodbuzz Ohio. Εγώ όμως από εκείνο το άλμπουμ εχω αγαπημένο μου τραγούδι το Anyone’s ghost. 16 χρόνια λοιπόν μετρά αυτό το τραγούδι, όσα και τα χρόνια του MusicSociety WebRadion!
Ανδρέας Ζαβιτσάνος – Underground Railroad & Παλιές Κοροπούλες
Black Mountain – Buried By The Blues
Τόσο παραγνωρισμένη μπάντα και τόσο εξαιρετική. Παλιομοδίτικο σέβεντις ψυχοτρόπο προοδευτικό σκληρό ροκ με τις απαραίτητες μικρές πινελιές της πανταχού παρούσας μετανεωτερικότητας. Ο τρίτος τους δίσκος πρόσπάθησε να ξεφύγει από τα άντεργκραουντ στεγανά της καναδικής τους καταγωγής και ιδιοτροπίας. Ηχογραφήθηκε στο αλλοτριωτικό Ελ Έι και η αμαρτωλή του σαγήνη φαίνεται σε κάθε τραγούδι. Κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2010. Από τα δέκα ξεχωριστά στην ιδιοσυγκρασία τους κομμάτια διαλέγουμε το πλέον ακουστικό ενός δυνατού (άσιντ) ρόκικου δίσκου: Buried By The Blues. Ίσως η πικρή του γλύκα ταιριάζει κατά τι περίσσότερο σε κείνο τον αθηναϊκό Μάη του 2010. Δεκαέξι χρόνια μετά η νιότη μας ακόμα μας κατατρέχει.
ErrorMode – Time Error
Samsara Blues Experiment – Wheel of Life
Εύκολη ή δύσκολη χρονιά το 2010, δεν έχει σημασία δεκαέξι χρόνια μετά. Με αφορμή τα γενέθλια του σταθμού, μπαίνω αυτομάτως σε αυτό το κομμάτι με διαρκή υπενθύμιση τον κύκλο της ζωής.
Χρόνια πολλά Music Society!