Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2025. Ημέρα χωρίς ζωντανές εκπομπές και οι παραγωγοί του Music Society μαζεύονται στο στούντιο για το πατροπαράδοτο κόψιμο της πρωτοχρονιάτικης πίτας του σταθμού. Το φλουρί πέφτει στον βα.αλ. όμως οι εκπλήξεις δεν σταματούν εκεί! Ο Νίκος Κασαπάκης κληρώνει εκλεκτά βινύλια και βιβλία για τους/τις παραγωγούς που δεν τους έλαχε το φλουρί. Και κάπου εδώ, το μικρόφωνο περνάει στον Τρωγλοδύτη του Ήχου που αναλαμβάνει την περιγραφή του αγώνα…
Μόνο στα πιο τρωγλοδύτικα όνειρά μου (μπράβο Νίκο-Perfect Disaster για την ιδέα και την εκτέλεση!) θα μπορούσε να μετατραπεί η τρομερότατη απογοήτευση του να μην μου λαχαίνει το φλουρί, σε βινυλιακό παιχνίδι τυχαίας απόκτησης κάποιου δίσκου. Μαζί με τα αναμενόμενα ποτά, ξηροκάρπια, ευχές, κόβουμε πίτα (εκεί που κάθε χρόνο συνειδητοποιούμε πως ο χριστός και η παναγία είναι δύο ξεχωριστές λέξεις) και βρίσκουμε φλουρί, κάποια στιγμή ξεκίνησε η κλήρωση. Έτσι, αντί-ιεραρχικά και χωρίς αποκλεισμούς, όλοι και όλες πήραμε το βινύλιό μας. Το mixtape που ακολουθεί εμπεριέχει επιλογές από τις, ως επί το πλείστον, δισκάρες που κληρώθηκαν. Να έχεις, έχουμε, έχετε μια καλύτερη χρονιά, ό,τι και να σημαίνει αυτό.
Οι ενθουσιώδεις παραγωγοί του Music Society δήλωσαν μετά την παραλαβή των δώρων τους:
Ματούλα Πίκουλα (Hanging in the wire): Ήμουν η τυχερή της εκπληκτικής συλλογής beach party! Επιλέγω φυσικά το “Ska Chou Chou – Claudio Cecchetto”.
Νίκος Κασαπάκης (Perfect Disaster): Από τα βινύλια που κράτησα για τη συλλογή μου, επιλέγω 2: “Διαβολάκι – Νίκος Καρβέλας” και “Σε θυμάμαι – Νίκος Νομικός”.
Duke Zappa (Famous Last Words): Προσθέτω λίγο… αγριεμένο Λάκη Τζορντανέλλι! “Τζένγκις Χαν – Λάκης Τζορντανέλλι”.
Νίκος Ταλεμόπουλος (Άγρυπνοι στην Αθήνα): Κοιτάζοντας το οπισθόφυλλο του δίσκου “Μεγάλη Στιγμή”, το πρώτο κομμάτι που ήθελα να ακούσω ήταν το “Αλλελούϊα”, γιατί νόμιζα ότι θα είναι διασκευή στο κομμάτι του Leonard Cohen. Και προφανώς είχα άδικο, αφού η Μπέσσυ Αργυράκη έβγαλε το δίσκο το ’79 και ο Cohen έβγαλε το “Various Positions” το 1984.
“Αλλελούια που μπορώ,
αλλελούια να πω συγχωρώ,
But you don’t really care for music, do you?
Hallelujah, Hallelujah”
Μάκης Διόγος (Μπάλα που κυλάει χόρτο δεν μαζεύει): Προσθέτω τον τιτανοτεράστιο Περικλή Περράκη και τα “Discoμεράκια” του. “Μαντουμπάλα / Όσο αξίζεις εσύ – Περικλής Περάκης”.
Κύριος Ντάντης (Underground Railroad): Επιλέγω το electro-pop αριστούργημα της Λίτσας της Διαμάντη “Έλα με Χίλια” με ξεκάθαρες αναφορές στους τηλεπικοινωνιακούς νταλκάδες των αρχών της δεκαετίας του ’90. Από το σημαδιακό άλμπουμ “Μηνύματα” του 1992, με τον αγέραστο Χρήστο Νικολόπουλο στο μπουζούκι και τη Λίτσα ως μελαχρινή λαϊκή ντίβα!
Τρωγλοδύτης – Τρωγλοδύτης του Ήχου: Προσθέτω στο mixtape αυτήν την τραγουδάρα, ντίσκο αισθητικής ως εικόνα, αλλά καθαρόαιμο λαϊκό τραγούδι της Τζίνας της Σπηλιωτοπούλου – “Να Μ’ Αγαπάς Θέλω”.
Κούλα Μουσικούλα – στην εποχή του χαϊκού: Με μεγάλη χαρά συμμετέχω στο φετινό mixtape για το κοπή τη πί(σ)τα, προσθέτοντας αυτό το άσμα, καθώς έχει αναφορά στην εποχή που όποιος έπιανε το λαχείο, δεν το ξεχνούσε… Όχι σαν τώρα, που στο ίδιο σόι πιάνουν 5-6 φορές το λαχείο και το διαγράφουν από τη μνήμη τους λες και ήταν λαχανόρυζο… “Αν βρεθούμε εμείς οι δύο (θα την κάνουμε λαχείο) – Ρίτα Σακελλαρίου“.
Error Mode – Time Error: “Ίσως Αύριο – Βασίλης Τερλέγκας”
Εύη – Pop the posers: Χάρη στον Νίκο, είναι Κυριακή πρωί και ακούω μια cumbia(;) – διαμάντι της Λίτσας Διαμάντη (Δίσκος: “Τι άλλο θαθελες”, 1979)! Kαι του χρόνου, με υγεία! “Η ζωή μου – Λίτσα Διαμάντη”.
Ανδρέας Ζαβιτσάνος – Underground Railroad: Η έξοχη έμπνευση του Νίκου του Κασαπάκη δημιούργησε καταστάσεις ανεπανάληπτες. Μια σχεδόν αταβιστική στιγμή φανέρωσε την ορμή της υπερρεαλιστικής φύσης της λαοκεντρικής ελληνικότητας. Η αλλοπρόσαλλη Κοινωνία της Μουσικής: Ρίτα Σακελλαρίου, Λίτσα Διαμάντη, Πίτσα Παπαδοπούλου, Τζίνα Σπηλιωτοπούλου, Μπέσσυ Αργυράκη, Βασίλης Τερλέγκας, Γιώργος Κατσαρός και η Κατερίνα η Στανίση, που σαν να κατάπιε όλο το Ι Τσινγκ και με τη συνοδεία του Θανάση Πολυκανδριώτη το 1984 διαλαλεί ότι “Όλα τα πράγματα αλλάζουν”. Από εκεί ακούμε το “Σε ζητώ, σε ζητώ”, με το αξεπέραστο κλαρίνο του Βασίλη του Σαλέα, το φανκαντέλικ μπάσο και την προγκρέσιβ φολκ ενορχήστρωση του Πολυκανδριώτη. Τσουτσουργιάρικο!
ToSofoPaidi – blanketed by static: Επέλεξα από το βινύλιο που μου ‘λαχε ένα βαθειά δακρύβρεχτο και μελιστάλαχτα πονεμένο άσμα της Πίτσας Παπαδοπούλου, που θα μπορούσε να κάνει γέφυρα μόνο με κάτι από Βασίλη Τερλέγκα και το οποίο θα αφιερώσω στον Νίκο ‘Perfect Disaster’ Κασαπάκη, μιας και φέρει τον ταιριαστό τίτλο «Στην Εκπομπή τη Βραδυνή».
geosonic – Night Stroll: Το βινύλιο που μου έλαχε ήταν φαινομενικά, μάλλον, η πιο ‘’κουλτουριάρικη’’ επιλογή του Νίκου για εκείνη την βραδιά. Εδώ βρισκόμαστε στο 1983 και έχουμε 12 ορχηστρικά θέματα από τον Γιώργο Κατσαρό και το σαξόφωνό του. Η πρώτη πλευρά αφορά ελληνόφωνα τραγούδια και η δεύτερη αγγλόφωνα. Επιλεγώ το τραγούδι που άνοιγε το album, το οποίο το έχουμε συνδέσει με την φωνή του Αντώνη Καλογιάννη. “Όμορφή μου Κατερίνα – Γιώργος Κατσαρός”.