Ό,τι μουσική και να ακούς, η Ιρλανδία έχει κάτι για σένα. Ζητήσαμε από τους παραγωγούς του σταθμού ένα τραγούδι Ιρλανδικής προέλευσης που δεν μπορούν να σταματήσουν να ακούνε. Ακολουθούν οι επιλογές μας και ένα mixtape με όλα τα τραγούδια
D. C. Murphy – Argy Bargy και Λουλάς
Flogging Molly – The Rare Ould Times
Αν και ο Dave (King, ο τραγουδιστής και σχεδόν όλοι οι Flogging Molly) δεν είναι καθόλου καλά από τις αρχές του χρόνου και είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα ξαναπαίξουν ποτέ live ή (ακόμη χειρότερα) αν θα ξαναηχογραφήσουν μουσική, οι FM θα παραμείνουν top notch μπάντα στην κέλτικη μουσική, έστω κι αν το μεγαλύτερο ποσοστό του fanbase τους προέρχονται από το punk rock στερέωμα (λόγω της ταχύτητας των τυμπάνων προφανώς). Επέλεξα διασκευή σε κομμάτι που μιλάει για το Δουβλίνο, προκειμένου να ανταπεξέλθω πλήρως στα απαιτούμενα της “ιρλανδικής προέλευσης”, το οποίο εξάλλου το έχουν παίξει διάφοροι παραδοσιακοί και μη, καλλιτέχνες και μπάντες. Δεν είναι ότι δεν μπορώ να σταματησω να το ακούω πλεόν, αλλά το ακούω από το 2002 που πήρα το album, ανά τακτά χρονικά διαστήματα
βα.αλ. – Ανθρακωρηχείο
The Wolfe Tones – The Valley of Knockanure
Συχνά μιλάμε για την αποικιοκρατία και φανταζόμαστε συνήθως την Αφρική και την Ασία. Αλλά η πικρή αλήθεια είναι ότι πρώτα και κύρια η αποικιοκρατία ξεκίνησε μέσα στην Ευρώπη και ο ιρλανδικός πληθυσμός ήταν ο πρώτος που την πλήρωσε. Πολύ ακριβά και για αιώνες. Οι ιστορίες αντίστασης των Ιρλανδών, και οι ιστορίες καταπίεσης έχουν αποτυπωθεί σε άπειρα τραγούδια. Ένα από τα πιο όμορφα τραγούδια και μια από τις πιο τραγικές ιστορίες είναι αυτή του Con Dee. O Con Dee ειναι ο μόνος επιζών μιας ενέδρας που έστησαν οι Black and Tans στο δρόμο του Knockanure στις 12 Μάη του 1921, οι οποίοι επιτέθηκαν σε μια παρέα 4 ιρλανδών πιτσιρικάδων απο τους οποίους εκτέλεσαν τους 3. Ο τέταρτος είναι ο Con Dee ο οποίος ενώ έφαγε μια σφαίρα στο πόδι έτρεξε 5 χλμ τραυματισμένος. Δεν τον έπιασαν ποτέ
Duke Zappa – Famous Last Words
Για πολλά χρόνια οι οπαδοί των Thin Lizzy, παραπονιούνταν ότι τα album τους δεν μπορούσαν να “πιάσουν” την συναυλιακή ενέργεια της μπάντας. Δεν φαίνονταν ούτε οι “κόντρες” του Σκωτσέζου Brian Downey και του Ιρλανδοαμερικανου Scott Gorham στα κιθαριστικα σόλο που ανταλλαζαν στην διάρκεια των λαηβ, ούτε η χαρισματική on stage παρουσία του Ιρλανδού Phil Lynott. Ετσι αποφασίζουν να ηχογραφήσουν όλες τις συναυλίες που θα κάνουν του 1976 και το 1977 στα πλαίσια της περιοδείας τους για το album Jailbreak. Το 1978 επιλέγουν τις καλύτερες ηχογραφήσεις από δυο συναυλίες στην Philadelphia και στο Toronto, οι οποίες θα κυκλοφορήσουν ως διπλό LP με τον τίτλο Live and Dangerous. Από εκεί ακούμε την,ομολογουμένως πιο καταιγιστική ζωντανή εκδοχή του Cowboy Song
geosonic – Night Stroll
The Undertones – Teenage Kicks
Βρισκόμαστε στο 1978 σε μια ταραγμένη περίοδο για την Βόρεια Ιρλανδία όταν κυκλοφόρησε το Teenage Kicks και ενώ η μπάντα ήταν ενεργή ήδη μια πενταετία. Υπήρξε το πιο αγαπημένο τραγούδι του John Peel και μάλιστα στην πρώτη μετάδοση του στα ερτζιανά, το έπαιξε δυο φορές back to back στην ροη της εκπομπής του στο Radio 1 του BBC. Ποτέ δεν έκανε ξανά κάτι παρόμοιο. Όταν ο Peel έφυγε από την ζωή, έγινε πραγματικότητα η επιθυμία του και στη βάση του μνήματος του αναγράφηκε ο πρώτος στίχος του τραγουδιού. Αυτό και μόνο λέει πολλά, έτσι δεν είναι;
“Teenage dreams so hard to beat”
Μάκης Διόγος – Μπάλα που κυλάει χόρτο δεν μαζεύει
Stiff Little Fingers – Suspect Device
Suspect Device ονόμαζαν οι Βρετανικές αρχές τα “ύποπτα” αντικειμενικά που έβρισκαν σε διάφορα σημεία της Βρετανίας και της Βορείας Ιρλανδίας μετά από “τηλεφωνήματα” του IRA. Στις 17 Μαρτίου του 1978 οι Stiff Little Fingers, η εξαιρετική punk μπάντα από το Μπέλφαστ κυκλοφορεί το single «Suspect Device» που είναι το προμήνυμα για το πολύ καλό LP “Inflammable Material”. Το Ιρλανδεζικό punk παρουσιάζεται στον… πλανήτη!
Ανδρέας Ζαβιτσάνος – Underground Railroad
Virgin Prunes – The Faculties of a Broken Heart (What Should We Do If Baby Turns Blue)
Ω Ιρλανδία! Πράσινα λιβάδια, προβατάκια, ουίσκι και ο ιρλανδικός απελευθερωτικός στρατός. Ω ευτυχισμένες μέρες, φωνάζει η Γουίνι, θαμμένη σε ένα βουνό άμμου (ή σκουπιδιών ή μπάζων ή ένα βουνό αποκαΐδια)… Η αδάμαστη ικανότητα μιας διαλυμένης καρδιάς. Ω ναι η Ιρλανδία έχει κάτι για όλους! Ιδού τί πρέπει να κάνεις, αν το μωρό γίνει ξαφνικά μπλε: Να ψάξεις για μια Τρίτη σε μια Δευτέρα, αφού τίποτα δεν έχει σημασία. Εσύ δεν έχεις σημασία. Oh what to do, not to feel and who are you?
(What should we do if baby turns blue?)
ΠιΖήτα – #HUMBAonair
Σε μια τέτοια συγκυρία, δε θα μπορούσα παρά να επιλέξω τους Kneecap. Ο Chuck-D των Public Enemy είχε χαρακτηρίσει κάποτε το χιπ χοπ ως “το CNN των μαύρων”. Οι Kneecap από την (κατεχόμενη) Βόρεια Ιρλανδία έγιναν γνωστοί μέσα από την κινηματογράφηση της ιδιαίτερης ιστορίας τους ως τρίο. Ένα τρίο που επέλεξε να τραγουδάει σε μια απαγορευμένη γλώσσα στη Μ.Βρετανία. Μια γλώσσα που θα βόλευε να είναι “νεκρή” τους κατακτητές & ευνοούμενούς τους στο Μπέλφαστ. Έτσι έγιναν γνωστοί, γι΄αυτό λένε πως εμπνέονται από την πλούσια μουσική παράδοση της (ενιαίας) χώρας τους κι ας κάνουν χρήση των samples, του μίκτη, της παραγωγής από τον η/υ. Το ζήτημα είναι το συναίσθημα και φυσικά ο λόγος. Σε αυτό δεν έχουν να χάσουν τίποτα (https://www.euronews.com/culture/2024/12/03/belfast-rappers-kneecap-share-their-10-rules-to-live-by-reaffirm-solidarity-for-palestine), μιας κι αυτήν την τελευταία περίοδο δεν μπήκαν μόνο στο μάτι των Εγγλέζων συντηρητικών (μέχρι και δίωξη του ενός εκ των τριών υπήρξε, δίχως καμία καταδίκη), αλλά και του φιλοΣιωνιστικού λόμπι καθότι επιμένουν να μιλάνε για τη – γενοκτονία στη – Γάζα. Α,ναι. Πρόκειται να έρθουν και στην Αθήνα κιόλας…
Νίκος Ταλεμόπουλος – Άγρυπνοι στην Αθήνα
God Is An Astronaut – The End of the Beginning
Οι God Is an Astronaut ήταν από τους βασικούς λόγους που έπεσα με τα μούτρα στο post rock στα μέσα των 00’s. Η πρώτη μπάντα που έβαλε τόσο δυνατά τη γκρούβα σε ένα είδος που στην αρχή θα έλεγες ότι μάλλον δεν ταιριάζει. Το The End Of The Beginning ήταν το πρώτο τραγούδι του πρώτου τους δίσκου, άμεσο κόλλημα με την πρώτη ακρόαση. Μερικά χρόνια αργότερα θα ξεκινούσα εκπομπή στο musicsociety. Το πρώτο κομμάτι της εκπομπής θα ήταν God Is an Astronaut
Νίκος Κασαπάκης – Perfect Disaster
The Divine Comedy – Our Mutual Friend
Από το LP Absent Friends του 2004
Σπύρος Καλετσάνος – Noir
Van Morrison – The Way Young Lovers Do
Πάντα έτρεφα μια ερωτική πλατωνική σχέση για το Μπέλφαστ, αλλά κυρίως για την “φωνή” της πόλης τον Van Morrison. Μου άρεσε πως όσο και στρυφνός να είναι, όσο και να μεγαλοπιάστηκε, πάντα γυρνούσε πίσω και πολύ συχνά αντλούσε εικόνες από την πόλη (του). Έτσι από το λατρεμένο Astral Weeks – προφανής η επιλογή – διαλέγω το πιο ερωτικό και εν τέλη… pop άσμα, για έναν ολονύχτιο στροβιλισμό. The Way Young Lovers Do
Ματούλα Πίκουλα – Hanging in the wire
God Is An Astronaut – Heart of Roots
Το ιρλανδικό τρίο της post-rock έχει χτίσει μια πιστή βάση θαυμαστών παγκοσμίως και κάθε τους δημιουργία αποτελεί ένα νέο ταξίδι. Το Heart of Roots απ’ το περσινό album “Embers” είναι από εκείνα τα κομμάτια που επανέλαβα δεκάδες φορές και κάθε φορά έφτιαχνα στο μυαλό μου μια νέα ιστορία δίχως λόγια. Οι μελωδίες τους έντυναν τις εικόνες μου!
Εύη – Pop the posers
The Murder Capital – Green & Blue
Το 2018 κι ενώ η Ιρλανδία διαπραγματεύεται τις τελικές λεπτομέρειες του Brexit, 5 φερέλπιδες νέοι από το Δουβλίνο ανεβάζουν στο YouTube ένα live, αρχίζουν να στήνουν συναυλίες σε μικρά μέρη (έκαναν μια στάση και στη death disco) και να χτίζουν από στόμα σε στόμα ένα μομέντουμ που θα κορυφωθεί με την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους τον επόμενο Αύγουστο. Το άστρο των Murder Capital έχει μόλις ανατείλει. Όταν πλέον θα κυκλοφορήσει το When I Have Fears, κοινό και κριτικοί θα το υποδεχτούν με έκσταση. Το green and blue, γραμμένο μέσα σε δύο μέρες, θα βγει ως δεύτερο single
Κορίνα – Pop the posers
Δεν ξέρω αν ο Sleepless Nick διάλεξε την Ιρλανδία ως θέμα για τον Ιούνιο λόγω της επικείμενης συναυλίας, αλλά εμένα συνειρμικά μου ήρθαν στο μυαλό οι Fontaines DC φυσικά, με τα αρχικά του Dublin City στο όνομά τους, για να θυμίζουν την πόλη όπου δημιουργήθηκε η μπάντα αλλά και γιατί στην άλλη όχθη του Ατλαντικού υπάρχει ήδη μια μπάντα που φέρει το όνομα Fontaines και άρα οι Ιρλανδοί κάπως έπρεπε να ξεχωρίζουν. Το Bug είναι ένα διαμαντάκι από το τελευταίο τους άλμπουμ που κόλλησε στο μυαλό μου από την πρώτη στιγμή που το άκουσα! Σύντομα θα φτάσει στα αυτιά μας και live!
Φιν – High Fin Delity
Flogging Molly – If I Ever Leave This World Alive
Πριν από αρκετά χρόνια, συγκεκριμένα στις 29 Αυγούστου του έτους 2012 συμμετείχαμε μαζί με την μπάντα μου ως Opening Act στο live των Flogging Molly στο Gagarin 205. Μετά το πέρας της συναυλίας και ενώ όλοι το είχαμε διασκεδάσει πολύ, ζήτησα από τον κο. Nathen Maxwell, μπασίστα αυτού του δημοφιλούς Ιρλανδο-αμερικάνικου συγκροτήματος, να μου υπογράψει το Setlist μας, και εκείνος πήρε έναν μαρκαδόρο και έγραψε τα εξής:
“Creativity Positivity – Be an Asset to The Family”
Τα “λόγια” αυτά έμειναν χαραγμένα στο μυαλό μου!