Οι παραγωγοί του MS θυμούνται τον Τζίμη Πανούση

Sotrek – #HUMBAonair
Εγώ
Εγώ είμαι Δόκτορας, ο δόκτορ Τζέκιλ
και θα με βρεις κρυμμένο μες τα παρασκήνια
να παζαρεύω προθεσμίες με το χάρο για ένα μήνα
και να μοιράζουμε μαζί της συναυλίας τα σελίνια

Πι Ζήτα – #HUMBAonair
Ο λάκκος με τα αστεία
Έντονα αυτοαναφορικός ο Πανούσης όλα αυτά τα χρόνια. Σε πόσα τραγούδια άραγε αναφέρθηκε στη μάνα; Με γνωστότερο το “Μάγισσα Μανούλα”. Αυτός λοιπόν ο τύπος που στο δικό μου το μυαλό και με τα όσα ξέρω, θυμίζει έντονα στην εκφορά της σάτιρας τον Frank Zappa, το 1993 κυκλοφόρησε το δίσκο: “Vivere Pericolosamente”. Εκεί υπάρχει και το τραγούδι Ο λάκκος με τα αστεία.

Θάλεια Τζιουροπούλου – Disc-O-Very
Γυφτάκι
Είναι εντυπωσιακά χαζό πως έφταναν οι άνθρωποι να θιχτούν, θυμώσουν, κυνηγήσουν, μηνύσουν κτλ δυο διαολεμένα πονηρά μάτια!
“Γι’ αυτό θα πέσω μέσα
σε χάχανα και γέλια να πνιγώ
να γίνω πριγκιπέσα
της μάνας μου τα ρούχα να φορώ
να χαθώ”

Νίκος Ταλεμόπουλος – Άγρυπνοι στην Αθήνα
Πυγολαμπίδα
Δεν υπάρχει στίχος που να ενώνει περισσότερο όλους μας τους Τριπολιτσιώτες από το “Καταραμένα ακουστικά, δε θέλω πια ν’ ακούω τζαζ, είμαι απ’ την Τρίπολη”.

Δημήτρης Κουτουκάκης – Groovy Ingredients
Ο τεκές
Αφού μας έφυγε τόσο νωρίς ο κ. Τζίμης Πανούσης του αφιερώνω ένα κομμάτι για να σπάει νταλκαδάκι με τον δικό του, μοναδικό μουσικό τρόπο…
Καλό ταξίδι!
Υ.Γ. Καλό Ταξίδι κ. Ταξίαρχε!

Όλγα Γαβριηλίδου – Αφτί Επαφής
Εκλογές
Όταν ο Τζίμης Πανούσης ρωτήθηκε το 1984 γιατί χρησιμοποιεί άσεμνες λέξεις στους στίχους, η απάντηση ήταν αποστομωτική: ”χρησιμοποιώ τις λέξεις με το όνομά τους σαν απάντηση στη χυδαιότητα των υπονοούμενων που κυριαρχούν στη ζωή μας”.
Καλό ταξίδι Τζιμάκο.

Σπύρος Καλετσάνος – Noir
Φασμπίντερ και ξερό ψωμί
Ομολογώ πως ποτέ δεν υπήρξα φαν του Πανούση. Άκουσα στην εφηβεία κάποια τραγούδια των Μουσικών Ταξιαρχιών, είδα τον Δράκουλα των Εξαρχίων, αλλά πέραν τούτου ουδέν και συνυπολογίζοντας το πόσο αντιπαθής μου ήταν τα τελευταία χρόνια, δε θα έστελνα κομμάτι σε αυτό το tribute του σταθμού. Όμως μιας και ευθύνεται ο ίδιος και το παρακάτω κομμάτι, για την πρώτη μου επαφή με τον μεγάλο Γερμανό σκηνοθέτη Rainer Werner Fassbinder, συν τις πολλές αναφορές του σε film, είπα ας είναι. Κάποια Παρασκευή βράδυ στην ΕΡΤ 1 η κιν/κή λέσχη (πρέπει να ήταν 2000-01) έπαιζε τα Πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ και ακούγοντας τον Μπακογιανόπουλο να αναφέρει το όνομα του σκηνοθέτη είπα μέσα μου … και ξερό ψωμί. Ακόμα το λέω, πάντα από μέσα μου.

Γιώργος Φερτάκης – Το Φράγμα Του Ήχου
Η Ελληνοπούλα
Ο μύθος ότι υπάρχει μια “παράνομη” κασέτα από ένα συγκρότημα που ονομάζεται Μουσικές Ταξιαρχίες και οι συζητήσεις, που αν θυμάμαι καλά, είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ένα δισκάδικο κάπου στην Βικτώρια που την έχει και την αντιγράφει καλά κρατούσαν στην γυμνασιακή παρέα μου. Η κασέτα ούτε παράνομη ήταν (προφανώς και υπήρχε σύγχυση με την πρώτη τους κασέτα – Disco Tsoutsouni – που ούτε εκείνη ήταν παράνομη αλλά αφού δεν κυκλοφορούσε σε δισκάδικα ο αστικός μύθος της εποχής την ήθελε τέτοια) ούτε το δισκάδικο αυτό βρέθηκε ποτέ. Δεν θυμάμαι καν πως αποκτήσαμε σε κασέτα εταιρίας την ζωντανή ηχογράφηση Hard Core, θυμάμαι πολύ καλά όμως ότι το τελετουργικό της ακρόασης μας ήθελε να απαγγέλλουμε μαζί με τον Πανούση την Ελληνοπούλα πριν αφεθούμε στο απολαυστικό αυτό 45λεπτο, άπειρες φορές.