Hobo λοιπόν, ο περιπλανώμενος εργάτης, ο εσωτερικός μετανάστης, ο διαρκής εν κινήσει άνθρωπος, ο ορισμός ίσως της ανησυχίας του σύγχρονου βιομηχανικού ανθρώπου, που είτε από αντικειμενικές συνθήκες είτε από μια εσωτερική ανάγκη (που είτε και από τα δύο μαζί) παίρνει τους δρόμους, καβαλάει τραίνα, κάνει όποια δουλειά του προσφερθεί και προσπαθεί να τα φέρει βόλτα σε ένα διαρκώς ξένο και εχθρικό περιβάλλον. Hoboes λοιπόν, που εκτός από τις δυσκολίες, που εκτός από το κρύο, τη βροχή, το χιόνι, τις αφιλόξενες σιδηροδρομικές εταιρείες, τραγουδούσαν, οργανωνόταν, έφτιαχναν κοινότητες και καταυλισμούς μέσα στα δάση, έκαναν λαϊκή τέχνη και έγραψαν και αυτοί μερικές αράδες στο Μεγάλο Τραγούδι. Το Ανθρακωρηχείο την Πέμπτη στις 21:30 θα προσπαθήσει να πει μερικά πράγματα για αυτή την κοινωνική φιγούρα και το τραγούδι της, ξεκινώντας από τα 20’s και φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας, σε ένα εκτεταμένο και μουσικό (φυσικά) αφιέρωμα.